Propaganda

Kemal Sunal’ın en az bilinen ama en derinlikli filmlerinden biri. Son filmi olmasıyla da ayrı bir kıymetli. "Propaganda" karakterleri, diyalogları, çekimleri ve müzikleriyle kendine has bir atmosfer kurarken, izleyiciye güçlü ve düşündürücü mesajlar aktarıyor. Kurgusal bir film olarak değil; dönemin sosyal, politik ve bürokratik yapısına dair trajikomik bir tablo olarak değerlendirilmeli. Propaganda'da Meltem Cumbul'a verilen karakter tipini, bu denli içselleştirerek (iyi) oynayan bir oyuncu daha oldu mu Türk sinemasında, bilemiyorum. Rolüne kattığı doğallık ve samimiyetle izleyiciyi etkilerken hafızalardan silinmeyecek bir performansa imza atıyor.