Backrooms
This review contains spoilers
Backrooms’un anılardan oluşması fikrini oldukça etkileyici buldum. Özellikle filmin ilk elli dakikasında sürükleyiciliğin ve merak duygusunun başarılı biçimde canlı tutulduğunu hissettim ve bu yönünü sevdim. Gerilim açısından da filmin özellikle başlangıç ve orta bölümlerinin oldukça başarılı olduğunu düşünüyorum.
Bununla birlikte, filmin genel olarak beni tatmin etmediğini söylemem gerekiyor. Filmin başlangıcında dile getirilen bazı fikirlerden hareketle, senaryonun altında hayata dair düşündürücü ve bir anlamda felsefi fikirlerin bulunacağını düşünmüştüm. Aynı şekilde, filmin kurduğu iç tutarlılığı korumasını bekliyordum.
Özellikle filmin olay örgüsünü başlatan temel noktaya değinmek istiyorum. Backrooms’a giriş niteliğindeki kapıdan geçildikten sonra karakterlerin, içinde bulundukları yerin tamamen yeni ve bilinmez olması nedeniyle doğal olarak gelişmesi beklenen “önce durumu anlamalı, ardından kontrollü bir şekilde keşfetmeliyim” düşüncesiyle hareket etmemelerini anlamakta zorlandım. Merak duygusunun bu denli kontrolsüz, hatta yer yer mantıksızlık ve salaklık derecesinde yoğunlaştırılması bana ikna edici gelmedi. Bunun yerine, kontrollü ve giderek artan bir merak duygusunun kullanılması, karakterlerin davranışları açısından çok daha tutarlı ve inandırıcı olabilirdi.
Bunun yanı sıra, karakterlerin yeterli bir derinliğe sahip olmaması, Clark’ın bir anda psikopatlaşması ve Backrooms’u araştıran merkezin filme dahil edilmesine rağmen anlatı üzerinde belirgin bir etkisinin bulunmaması da dikkatimi çekti. Bütün bunlar bir araya geldiğinde, filmde ortaya atılan hemen her fikrin bir şekilde anlatıya dahil edilmeye çalışıldığı; ancak bu fikirlerin çoğunun yeterince işlenmediği ve etkili bir karşılık bulamadığı hissine kapıldım. Bu nedenle film benim üzerimde, kendi potansiyelini tam olarak kullanamayan ve ne olmak istediği konusunda yer yer bir kimlik bunalımı yaşayan bir yapım izlenimi bıraktı.
Bununla birlikte, filmin genel olarak beni tatmin etmediğini söylemem gerekiyor. Filmin başlangıcında dile getirilen bazı fikirlerden hareketle, senaryonun altında hayata dair düşündürücü ve bir anlamda felsefi fikirlerin bulunacağını düşünmüştüm. Aynı şekilde, filmin kurduğu iç tutarlılığı korumasını bekliyordum.
Özellikle filmin olay örgüsünü başlatan temel noktaya değinmek istiyorum. Backrooms’a giriş niteliğindeki kapıdan geçildikten sonra karakterlerin, içinde bulundukları yerin tamamen yeni ve bilinmez olması nedeniyle doğal olarak gelişmesi beklenen “önce durumu anlamalı, ardından kontrollü bir şekilde keşfetmeliyim” düşüncesiyle hareket etmemelerini anlamakta zorlandım. Merak duygusunun bu denli kontrolsüz, hatta yer yer mantıksızlık ve salaklık derecesinde yoğunlaştırılması bana ikna edici gelmedi. Bunun yerine, kontrollü ve giderek artan bir merak duygusunun kullanılması, karakterlerin davranışları açısından çok daha tutarlı ve inandırıcı olabilirdi.
Bunun yanı sıra, karakterlerin yeterli bir derinliğe sahip olmaması, Clark’ın bir anda psikopatlaşması ve Backrooms’u araştıran merkezin filme dahil edilmesine rağmen anlatı üzerinde belirgin bir etkisinin bulunmaması da dikkatimi çekti. Bütün bunlar bir araya geldiğinde, filmde ortaya atılan hemen her fikrin bir şekilde anlatıya dahil edilmeye çalışıldığı; ancak bu fikirlerin çoğunun yeterince işlenmediği ve etkili bir karşılık bulamadığı hissine kapıldım. Bu nedenle film benim üzerimde, kendi potansiyelini tam olarak kullanamayan ve ne olmak istediği konusunda yer yer bir kimlik bunalımı yaşayan bir yapım izlenimi bıraktı.
Mini Review: Backrooms’un anılardan oluşması fikrini ve ilk elli dakikadaki sürükleyicilik, merak ve gerilimi sevdim. Ancak film ilerledikçe beni tatmin etmekten uzaklaştı. Başta felsefi bir altyapı beklerken karakterlerin derinliksizliği, Clark’ın ani dönüşümü ve araştırma merkezinin etkisizliği dikkatimi çekti. Özellikle Backrooms’a girdikten sonra merakın mantıksız bir düzeye taşınması iç tutarlılığı zedeledi. Sonuçta birçok fikri kullanıp hiçbirini yeterince işleyemeyen bir film izlenimi bıraktı.
More Reviews of Backrooms
StreetsAJed
I like my horror movies in one of two flavors: deep, rich stories with complex characters and a compelling narrative, or, in lieu of all that, a no-holds-barred roller coaster o...
decatur555
The most unsettling thing about Backrooms is not any particular monster, but something much harder to explain: being in a place that seems to remember our world without fully un...
ZaPPinG
What the fuck did I just watch? And not in a good way.
Backrooms throws conspiracy theories, psychology, alcoholism, trauma, sci-fi, horror, VHS footage and mysteriou...
Backrooms throws conspiracy theories, psychology, alcoholism, trauma, sci-fi, horror, VHS footage and mysteriou...
floucc
17-åring-kodad tråkfilm. Typiska kameravinklar och ljuddesign. Betonar tråkig och inte läskig. Kulminerar i inget särskilt. Whack karaktärer.
Gillar allmäna backrooms retro ...
moraesfelipe
what i really like: the depiction of millennial/gen z's unflinching desire to escape oneself and the sense of dread of just being alive (in a corporate world; is there any world...
See all 17 reviews of Backrooms
Watch the Trailer
